Vorig jaar was een verschrikkelijk jaar 
Een verschrikkelijk slecht jaar.
Een verschrikkelijk spannend jaar.
Een verschrikkelijk goed jaar.
Een cocktail van drama, spanningen, keuzestress en dankbaarheid.

Een jaar geleden werd ik geopereerd aan een hersen adenoom (goedaardige tumor) welke reuzegroei veroorzaakte. Met andere woorden, je lichaam groeit, niet in de lengte maar in de breedte. Bedenk je daarbij dat je grotere voeten en handen krijgt, grotere organen, een dikkere huid, grotere tong, bredere kaken, dikkere lippen, spiergroei, en naja…..nog veel meer fysieke veranderingen  . Dat groeien doet pijn, ik dacht oprecht dat ik reuma had en het bleek groeipijn. De groeischijven zijn namelijk bij volwassenen dicht gegroeid. Ook had ik veel hoofdpijn, angsten, stemmingswisselingen en neerslachtige gevoelens. Zoals je leest, zo’n klein bultje in je hoofd op je ‘motor’ heeft nogal wat invloed.

Gedurende 12 jaar (weten we nu) was deze ‘bult’ zoals ik aan het ons kind uitlegde aan het groeien in mijn hoofd. Dat ging gepaard met veel klachten, die naderhand allemaal verklaarbaar bleken en inmiddels voor 80% verbetert zijn. En ja, dat is echt een enorme verbetering  !

De operatie was spannend, want het adenoom zat vast aan de halsslagader en laat je dat nu niet willen beschadigen. De periode van de ingreep was ontzettend spannend voor mijn partner, ouders en familie, iets wat ik mij naderhand eigenlijk pas besefte. Ik was positief en wilde er eigenlijk gewoonweg niet aan denken dat het fout zou kunnen gaan. Ik had mezelf denk ik wat afgeschakeld van de rest, die operatie ging sowieso gebeuren.

Gedurende het herstel, wat ik de 1ste weken in alle rust kon doen kwamen er besef momenten 
Dit is de 3de keer dat ik heb ‘overleeft’ 
16 jaar geleden  had ik mijn 1ste septic shock waarmee ik in het ziekenhuis belande. Zuurstof, epi pennen, veel apparatuur en intensieve zorg maakte dat ik er bovenop kwam. Met dank aan mijn moeder die het niet vertrouwde toen ik de telefoon niet beantwoorde en naar mij toe reed om vervolgens direct door te rijden naar de 1ste hulp. Het duurde een jaar voordat ik ‘voelde’ dat ik weer terug was en lekker in mijn energie zat.

Toen kreeg ik een kadootje. Ondanks mijn al wat hogere leeftijd mocht ik in 2017 moeder worden. De zwangerschap ervaarde ik als zwaar, niet wetende dat ik toen al een actieve tumor had die andere plannen had met mijn hormoonhuishouding. Na de keizersnee (eigenwijs kind ) leek ik niet op te knappen en werden bepaalde klachten erger.

Nog op een roze wolk zittende werd ik 5 maanden later verrast door een anafylactische shock en deze keer herkende ik de symptomen. Voordat ik weg viel belde ik mijn partner die direct huiswaarts keerde en meteen wist dat het niet pluis was. Met spoed kwam de huisarts en de ambulance volgde snel. Het zelfde ritueel als 5 jaar eerder volgde, ‘we know the drill’. Ook hier herstelde ik redelijk van.

Gedurende de jaren deed ik mijn ding. Ik speelde met ons kind, werkte, kookte, deed huishouden, studeerde, ging erop uit met het gezin, echter de energie daarvoor moest écht uit m’n tenen komen. Maar hey, ik was gezond dus iedereen zal zich zo wel voelen….toch?

Na lang volhouden en uiteindelijk toch eens naar de huisarts, die erg betrokken was, werd er onderzoek ingezet op meerdere gebieden. Januari 2023 startte met de diagnose hypofyse tumor. De periode tot mei 2023 volgde met intensieve onderzoeken om te specificeren wat deze tumor met mijn lichaam deed. Ik had 1 tot  3 afspraken per week in het ziekenhuis gedurende die periode. Een en ander werd afgevinkt en de specialisten ontdekte Acromegalie (reuzegroei). Een maand later mocht ik onder het mes, want dit adenoom moest er gewoonweg uit. 
Al die tijd ben ik blijven werken en ik was zelfs blij dat er een diagnose was. Er bleek dus een reden dat ik me al best lang niet goed voelde en pijn had en extreem vermoeid was. En dat er iets aan gedaan kon worden.

Dankbaarheid was wat ik voelde tijdens mijn herstel na deze spannende hersenoperatie. Dat ging gepaard met een boost energie. Ik ben er nog steeds!
Na een jaar ‘puberen’, dat is wat er fysiek en emotioneel gebeurt als de motor die heel veel processen in je lichaam aanstuurt gaat resetten, ben ik waar ik nu ben.
Toegegeven ben ik wat vermoeid. Toen ik merkte dat ik ‘opeens’ weer energie had ben ik gaan knallen als een kip zonder kop, tijd inhalen, mijn leven en werk anders willen invullen, bewuster willen invullen, en dus ging ik nog meer doen.

Sporten, opletten op je eten (wat dus volgens mij totaal geen nut heeft als je hormonen nog niet weten wat ze overkomt ), een zakencoach in de hand genomen, personeel ontslag, nieuw personeel erbij, hernieuwde acquisitie, vaker op vakantie (gezinstijd), veel (korte) cursussen, masterclasses, een event organiseren, opknapzaken in huis organiseren. Alle tijd moet nuttig gevuld worden…..naja….dat is dus teveel van het goede.

Een paar weken geleden lag ik maar liefst een uur in die cocon, voor een nieuwe MRI. Toen heb ik gehuild (zonder te bewegen want dat mag natuurlijk niet  ). Toen opeens was het besef, wat een verschrikkelijk jaar. Een verschrikkelijk goed jaar.

Dankbaar dat ik er nog ben. 
Verschrikkelijk dankbaar dat ik de mogelijkheid heb om mijn leven opnieuw verder invulling te kunnen en mogen geven.
Verschrikkelijk dankbaar dat ik mijn bedrijf, ons bedrijf mag herinrichten.
Verschrikkelijk dankbaar voor mijn partner die mij in al mijn goede en verschrikkelijk domme keuzes en acties steunt.
Verschrikkelijk dankbaar dat mijn ouders, broers en zus er gewoonweg altijd zijn als ik ze nodig heb.
Verschrikkelijk dankbaar dat ik mijn verhaal kan delen en andere mensen kan inspireren.
Verschrikkelijk dankbaar dat ik nog meer persoonlijke ervaring kan meenemen in het werken met onze klanten.
Verschrikkelijk dankbaar dat ik deze ervaringen kan meenemen in mijn relatie en opvoeding.
Verschrikkelijk dankbaar dat ik vorige week te horen kreeg dat er geen tumorgroei meer is en dat alle, ja echt alle, hormoonwaarden weer normaal zijn.

Ik ben klaar met puberen. 
Begint nu het échte werk?

Door een hersentumor die werd verwijderd, chemo en bestraling en de nodige complicaties duurde het herstel langer dan gewenst. Je merkte ook energieverlies, concentratieverlies, verminderde conditie naast dat er wat schade was aan je spraak. Je was niet echt bezig met de optie niet meer werken. Je bent jong, staat midden in het leven met 2 kleine kinderen (derde inmiddels op komst) en je carrière is nog niet voorbij was je insteek. Dat het werken stopte bij je laatste werkgever was duidelijk en daarvoor had je ook begrip. Die werkgever gunde je wel een traject om te werken aan je acceptatie van de IVA en zo werd je aangemeld bij viaWMO. Laat dat traject nou heel snel een andere invulling krijgen, want hoezo acceptatie? Je leek je bewust te zijn van je situatie en je bent ook niet echt een prater. Na een eerste gesprek leek de insteek van een loopbaanonderzoek goed aan te sluiten i.p.v. inzetten op rouwverwerking en acceptatie van de IVA. Vanuit de WIA IVA lag de wereld opnieuw aan je voeten en kreeg je de kans om opnieuw te gaan onderzoeken wat je wil en wat je kan. Tegelijk onderzoeken we opties waar jij je belastbaarheid kan gaan opbouwen en via via weet jij een oriëntatie te organiseren bij een overheidsinstelling waar je aan de slag gaat als planoloog.

Tussendoor stelde jij je als doel de Kennedymars te gaan lopen, welke je na die befaamde 80 km beëindigde, zonder er echt voor te trainen.

Intussen doorliep je bij viaWMO een loopbaanassessment en een functie onderzoek. Aandacht geven aan je waarden was een eye opener voor je. Ook bespraken we gedragsaspecten die je tegenwerkte en hoe je bepaalde zaken anders zou kunnen aanpakken.

Milieu en duurzaamheid in combinatie met watermanagement was een terugkomende interesse en we besloten de opties daarin verder te gaan onderzoeken. Je was heel nuchter, easy going, praktisch en misschien een beetje naïef in je aanpak. Dat ik de opbouw van uren wilde bespreken en wilde evalueren verbaasde je enigszins. Je wilde gewoon beginnen met 24 uur en dan keek je wel hoe het ging. Ondanks dat we daar andere afspraken in maakten deed jij gewoon je ding en dat ging gelukkig ook goed. In de periode dat je nieuwe oriëntaties wilde gaan organiseren kwam er een vacature vrij op de plek waar jij je 1ste oriëntatie vervulde en je kreeg deze baan. Je kreeg een contract van 24 uur en kan dat flexibel invullen naarmate jij een goede of minder goede dag-week hebt. viaWMO wilde je informeren en eventueel doorverwijzen naar experts die je meer konden vertellen over werken naast een IVA uitkering, want dat heeft gevolgen voor je uitkering, zowel qua inkomen als het behoud van de soort uitkering. Je maakte je geen zorgen over de consequenties want werken was hoe dan ook het grotere doel, meedoen, een eigen carrière, betekenisgeving in jouw leven. Je voelt je goed binnen die overheidsorganisatie, de cultuur is passend, het team is leuk en er wordt rekening gehouden met je belastbaarheid en het geeft je een gevoel van stabiliteit. Je zet je carrière als planoloog voort.

Vanwege privacy is de foto gefingeerd

Tijdens het traject ben ik gestart in mijn eigen onderneming als trainingsacteur waarin ik bijvoorbeeld ambtenaren krachtiger leer debatteren en mensen laat kennismaken met andere gesprekstechnieken die ze in hun werk kunnen toepassen. Tegelijkertijd met de ontwikkeling in mijn onderneming heb ik mijn leven, mede door sessies met Gwen en Marco, verder op de rit gekregen en ben ik tijdelijk gaan werken als gastvrouw bij een grote Limburgse zorginstelling. Na een jaar heb ik de overstap gemaakt naar een andere zorgorganisatie waar ik nu met veel plezier werk als buitendienst coördinator/gebouwbeheerder. Hier kunnen mijn communicatie vaardigheden goed gecombineerd worden met mijn bouwkundige kennis. Op dit moment heb ik een mooie balans gevonden tussen het werken als trainingsacteur, mijn werk als gebouwbeheerder en privé.

Het doel was weer gezond aan het werk te gaan. Maar het pad dat ik met jullie bewandelde was zo veel meer. Veel dank daarvoor. 

In verband met privacy is de naam en foto gefingeerd.

Je werkte als elektricien in projectmatige industriële machineverhuizing en reisde daarmee de hele wereld over. Je bent te spreken over je werkgever en je baan.

Je vertelt ook dat je reeds 15 jaar een druggebruiker bent en sinds één jaar clean bent. Een directe collega merkte op dat je verslaafd was en ging met de directie overleggen of er hulp gestart kon worden voor jou. Daar reageerde de directie begripvol en behulpzaam op. De directie ging met je in gesprek waarna er een traject werd gestart van detox en werkhervatting in therapeutisch werk, want werken in het buitenland was een grote trigger voor gebruik. Toen je bij viaWMO kwam was het eigen werk nog niet gestart en het bedrijf twijfelde of dat haalbaar was. Jij voelde je daar ook nog niet 100% zeker in.

Je vertelt dat de drugs zorgde voor een verhoogd concentratieniveau en de ADHD voor creativiteit en leergierigheid en dat ontbreekt momenteel, wat je zorgen baart. Je voelt je minder capabel en ervaart meer ups- en downs, ervaart uitstelgedrag en je hebt het idee dat alles meer energie kost. Je vertelt dat jij je hebt ontwikkeld met drugsgebruik (puberteit en adolescentie) en je afvraagt hoe dat nu moet zonder drugs. Hier besteden we samen aandacht aan en je krijgt handvaten hoe daarmee om te gaan en we kijken ook samen naar het nieuwe normaal. Geduld is ook een thema wat je daarin lastig vindt.

Je hebt een betrouwbaar sociaal netwerk en je hebt het contact verbroken met de vrienden die ook gebruikers waren. Je hebt een nieuwe relatie en tijdens het traject gaan jullie samenwonen.

We zetten een loopbaan onderzoek in waarbij je diverse testen invult inzake menstype, welke cultuur past bij jou, welke drijfveren – competenties en waarden heb je en welke functies passen bij jou. Ook zetten we enkele klinische testen in om te onderzoeken hoe onder andere je veerkracht is, je coping (hoe je omgaat met moeilijke situaties) en hoe je werkmotivatie is. Dat geeft veel duidelijkheid en richting aan het traject wat er gaat volgen.

Na een maand of 4 lijkt alles erop dat je helemaal klaar bent om je eigen werk bij je huidige werkgever weer op te pakken, maar……je hebt ontdekt tijdens deze maanden met alle testen en gesprekken dat je dat niet meer wil.

Er volgen gesprekken met de werkgever en er wordt samen gekeken wat dan te doen, want in een spoor 2 traject dient wetgeving gevolgd te worden. Dan volgt er een tweedeling in de organisatie waar je werkt en één bedrijfsonderdeel je erg graag weer wil gaan inzetten en je ook gaat inzetten en een ander bedrijfsonderdeel je gunt dat je bij een nieuw bedrijf met een schone lei kan starten. Verslaving blijkt namelijk in de praktijk een punt te zijn waar men direct aan denkt als je ziek bent, verkouden bent, je niet lekker voelt, te laat komt en noem maar op……je zal toch niet opnieuw……?

We besluiten actief in te gaan zetten op werk extern en dat lukt snel. Je gaat op gesprek, maakt kennis met je directe collega’s, draait een korte periode mee om te onderzoeken of er een klik is en de cultuur past en de knoop wordt doorgehakt. Je neemt ontslag. Hierin zoeken we de samenwerking op met een gewaardeerd bedrijf welke meehelpt in de bemiddeling.

Het nieuwe werk is op een vaste plek en je hoeft niet meer naar het buitenland. Je stapt over van een multinational naar een kleinschalig bedrijf en het is er leuk naast dat je ook echt hard mag werken wat bij je past. Deze nieuwe baan past helemaal bij je nieuwe situatie want inmiddels ben je ook pappa geworden.

Ik ben heel trots op jou dat jij je verslaving hebt overwonnen en ondanks je met gepaste tegenzin aan het traject begon je toch alles hebt gegeven en hebt ingezet om serieus te onderzoeken wat goed past bij je versie 2.0

Ruud vult aan:

“ Ik ben iemand die heel loyaal is naar mijn werkengever als deze goed is voor mij. Dus dit was een héél groot en extreem moeilijke stap om te maken. Dit alles is alléén mogelijk gemaakt met alle eer en krediet aan Gwen Fleuren van viaWMO. Je komt binnen bij haar op gesprek, je voelt je meteen gerust gesteld. Ze behandelt jou als mens, als persoon en ze kijkt écht naar je persoonlijke behoeftes, wat je als persoon nodig heb en wat echt bij je persoonlijkheid past. Ze gaat over and beyond voor je zodat je met zekerheid op een plek terecht komt waar je in past. Dus Gwen Fleuren, oprecht vriendelijk dank voor wat je voor me gedaan hebt! Zelfs na het traject check je spontaan hoe het met me gaat en alles, dus écht super bedankt! Ik kan Gwen Fleuren enkel aanraden!  Dank je wel voor de geweldige tijd samen ”

In verband met privacy is de naam en foto gefingeerd