Re-integratie Archieven - ViaWMO

Elle 2.0

gwen fleuren — Fri, 26 Jan 2024 13:33:37 +0000

Na een jaar intensieve onderzoeken en een hartinfarct, stelde mijn coach van het UWV mij de vraag of ik bij viaWMO mijn re-integratie traject wilde starten. Ik vergeet nooit het eerste gesprek met mijn re-integratiebegeleider Mariëlle, het was zo vertrouwd en het gesprek verliep heel emotioneel. Na het derde gesprek werd het Mariëlle duidelijk dat ik nog niet aan werken toe was en stelde voor om vrijwilligerswerk te gaan doen. Voorheen had ik in de ouderenzorg gewerkt en wilde hier wel weer in gaan werken. Binnen korte tijd kon ik dan ook beginnen, 2x per week in een ouderencentrum in de buurt op een dagactiviteiten afdeling. Dit een paar maanden gedaan en toen werd het uitgebreid naar 4x in de week. In een gesprek gaf ik aan die 2 dagen extra liever in de gehandicapten zorg te willen gaan werken. Ook dit werd snel geregeld en uiteindelijk heb ik hier na 2 maanden een leuke betaalde baan gekregen in een Woon Begeleiding Centrum. Ik voel me hier als een vis in het water en zo zie je maar wat je kan bereiken met vrijwilligerswerk. Mariëlle je bent een kei. Bedankt voor alles.

In verband met privacy is de naam en foto gefingeerd

Saar 2.0

gwen fleuren — Tue, 09 Jan 2024 15:16:27 +0000

Je woonde sinds kort weer op jezelf, je had je eigen appartement en ik vond het geweldig ingericht en gezellig met vrolijke kleuren en uitdagend behang, wat ook echt iets voor mij zou zijn. Dat jij alles was kwijt geraakt, je eigen huis, je kind en partner kwam al snel ter sprake. Ook het contact met familie en vrienden is, was compleet verloren gegaan. Je liet mij enkele van je tekeningen zien die je maakte toen je in je psychose zat, die verschrikkelijke periode waarover je vertelt dat jij Duitsland was en oorlog voerde tegen de hele wereld. En die tekeningen, ware kunst! Ook vertelde je dat je voelde dat het niet goed met je ging en ondanks de hulp die je in die korte tijd bij meerdere partijen had gevraagd werd je overal afgewimpeld en was het vast niet zo erg als dat jij op dat moment vertelde……nou, ze moesten eens weten. Toen je volledig was afgegleden en niet meer in staat was zelf hulp te vragen werd er pas iets opgestart. Na opname en behandeling krabbelde jij weer op en kwam ik (Gwen) om de hoek kijken. Je wilde liever gisteren dan morgen weer aan het werk en ik zag de bui al hangen, want ik zag een krachtig én kwetsbaar persoon die vooral terug wilde naar hoe het was. Die versie van jezelf was niet de versie waarmee je oud wilde worden, althans dat hoopte ik. Ik ging met je aan de slag en ik liet je kiezen tussen starten met onderdelen uit Acceptance & Commitment Therapy (ACT) of starten met een loopbaanonderzoek en je koos dat laatste. De resultaten uit de assessments waren deels herkenbaar en deels verhelderend. Maar ook confronterend, want het hielp je te ontdekken welk gedrag ervoor zorgt dat jij jezelf tegenwerkt. Het gedrag, de kenmerken die jijzelf bestempelde als goede en sterke eigenschappen bleken eigenlijk juist enorme triggers te zijn en tijdens het traject bleken ze ook erg hardnekkig te zijn. Na de assessments gingen we aan de slag met een functie onderzoek, want wat vind je eigenlijk leuk? Was je laatste baan wel écht je droombaan? We gingen aan de slag met cultuur en ontdekten wat voor soort bedrijf bij je past en dat is informeel (gewoon in je jeans, shirt en haren in een losse knot, in ontspannen contact met collega’s en waar er rekening gehouden kan worden dat je een kind hebt waar je ad hoc vrij voor moet kunnen nemen en je werk kan om plannen). Daarnaast innovatief en waar jij je naast vaste gestructureerde werkzaamheden mag bezighouden met ontwikkeling en vernieuwing en het opzetten van digitalisering en vertaling naar de werkvloer. Tevens zijn korte lijnen belangrijk, alsook de veiligheid om hulp te kunnen vragen en elkaar en te kunnen zeggen dat het nu écht te druk is en je die klus deze week niet af gaat krijgen, zonder daarop afgerekend te worden. Die vorige droombaan bleek naderhand juist niet de droombaan te zijn geweest en zelfs op meerdere aspecten onvoldoende passend. En zo ontdekte je nog meer en gingen we op zoek naar een werk oriëntatie. Dat riep vanaf het begin weerstand bij je op, werken zonder loon, dat wilde je niet doen. Werken en betaald krijgen en niet kunnen leveren wat men van je verwacht, dat wilde je ook niet. Want je was nog erg bang om opnieuw uit te vallen en je stemmen waren nog wat teveel op de voorgrond. Uit een soort wanhoop ging je vacatures zoeken, want het zit ook in je dat werken nu eenmaal moet en daarnaast vind je werken erg leuk en nuttig. Tevens is werken een groot onderdeel van je identiteit en jij zag zelf geen reden om (nog) niet te gaan werken en tegelijk werden je angsten groter bij de gedachte te gaan werken. Intussen starten we met ACT waarvan je in het begin niet goed wist wat daarmee te doen, het was niet tastbaar genoeg voor je. Naarmate de thema’s van ACT zich opvolgden viel steeds meer het kwartje en ging je het ook echt voelen. Je besefte opeens dat je écht oprecht moeder wilde zijn en dat werk in het moederschap diende te passen en niet het moederschap in werk diende te passen. Je leerde je waarden kennen en hoe meer je die waarden ging volgen hoe gelukkiger jij je voelde en hoe luchtiger het leven werd. En damn, dat was lastig, want jouw eigen waarden die had je nooit gevolgd en je verstand riep dan ook regelmatig dat je gewoon 40 uur moest werken. En dat je werk ook niet perse prettig hoefde te vinden, gewoon werken kreng! Toen je dan kwam met een baan als fulltime productiemedewerker, welke je aangeboden kreeg via een uitzendbureau waar je had gesolliciteerd voor aan parttime administratieve functie, zei ik volmondig nee, dat gaan we niet doen. Je probeerde mij te overtuigen met allerhande argumenten dat dit een baan was die je moest aannemen, ook al zei alles in jou dat deze baan niet voor jou was. Jij geloofde jezelf niet! Ik wapperde je met je waarden om de oren, we pasten nog eens defusie toe op je verstand en het lukte om te vertragen. Ik zei tegen je, als je deze baan neemt, dan steun ik je en sta ik voor je klaar en gaan we kijken dat jij er het beste van kan maken. De vertraging werkte en je wees de baan af met alle ‘wat als ik nooit meer aan de bak kom’ en meer tegenwerkende gedachten. We besloten dat ik banen voor je ging zoeken en de 1^ste contacten ging leggen zodat jij niet verleid werd door je online banenzoektocht om stil te gaan staan bij niet passende functies. Ik kon dan meteen aan de voordeur een introductie doen en de cultuur toetsen. De 1^ste reeks benaderde werkgevers leidde direct tot gesprekken en dat gaf vertrouwen maar ook teleurstelling, omdat je werd afgewezen. Al snel volgde een nieuw gesprek en daar werd je aangenomen. Het bedrijf is onder andere informeel, past bij je cultuurwensen, staat aan de start van innovatie en digitalisering en ze zagen daarin jou als aanvulling op hun team. Die eerste dagen waren een hel voor je. Slapeloze nachten van de spanning, kan ik het wel, doe ik het wel goed genoeg, vraag ik niet te veel, leer ik wel snel genoeg, vinden ze mij wel aardig, als ik mij maar niet verslaap enz enz enz. De spanningsboog liep beangstigend hoog op en de ongewenste stemmen en beelden kregen opnieuw een prominentere plek in je leven. De weekenden kon je niet ontspannen en het werk werd (opnieuw) je leven. Je werd een paar keer ziek met een griep en was bang dat ze je zouden ontslaan en dat ging een heel eigen leven leiden. Ik zette je steeds met 2 voeten op de grond, zorgde voor vertraging in je hoofd, ging liefdevol de confrontatie met je aan en je kreeg inzichten en besef. Met gesprekken van mij en behandeling van de psycholoog kwam jij daar doorheen. Je leerde juist om extra hulp te vragen, je onzekerheden en spanning aan te geven, je leiding mede verantwoordelijk te maken van jouw inwerken en jouw groei, je zelfstandigheid samen te dragen en te ontwikkelen, je werk op je werk te laten en je werkgedachten te parkeren tot je weer ging werken. En zo leerde je nog veel meer. Toen je dan een contract voor onbepaalde tijd aangeboden kreeg met een wenselijke loonsverhoging was je verbaasd en blij verrast en kon je terug kijken op wat je gedrag bij jezelf teweeg brengt. Je had toen zelfs meteen door dat je gedachten opnieuw met je aan de haal gingen, “want een contract voor onbepaalde tijd betekent dat de werkgever nog meer verwachtingen zal hebben” en kan flexibel met die en andere gedachten omgaan. Ik zag je onder andere meer ontspannen, vrolijker worden, je humor kwam nog meer op de voorgrond, je werd assertiever. Het contact met je ex partner en je ouders herstelde zich en je ontwikkelde een nieuwe vriendenkring in deze periode. Deze mensen waren ook tijdens ons traject je steun en sparringpartners. De 1ste keer dat ik bij je was, was ook de 1^ste keer dat je contact met je kind weer opstartte en wat vond je dat toen spannend en fantastisch tegelijk. Inmiddels heb je weer een volwaardige moederrol in jullie gezamenlijke leven. En nog mooier, je kiest een hele bewuste rol als moeder en hebt werk gevonden dat past bij die rol in plaats van andersom. Je beseft des te meer dat je werkidentiteit (die erg belangrijk voor je is) helemaal goed past naast moeder zijn (voor een kind dat extra liefde nodig heeft). Het lukt je weer om boodschappen te doen zonder al te veel angst en zelfs lunchen met vriendinnen lukt weer in een drukke omgeving. Zijn de triggers – de valkuilen nu weg? Nee. Ze zijn er nog steeds, minder op de voorgrond en je hebt jezelf geleerd een keuze te maken bepaalde triggers op te volgen, of te parkeren of er niet naar te luisteren en ze er gewoon te laten zijn met de volledige bewustwording dat ze er zijn. Vind je het nu heel leuk om in drukke omgevingen te zijn? Nee. En dat hoeft ook niet, je mag ook kiezen drukke omgevingen te vermijden en je mag kiezen deze op te zoeken en een leuke tijd te hebben én de drukte niet prettig te vinden. Je leerde dat leuke en niet leuke dingen er naast elkaar, gelijktijdig kunnen zijn. Je leerde keuzes maken op basis van consequenties. Dus nee, het leven gaat niet altijd over rozen, wel steeds vaker. Ik ontdekte dat je mij niet meer nodig had, en stiekem baalde ik daar ook wel van, want de stappen die jij hebt gezet met een klein beetje hulp van mij maken mij enorm trots op jou en ik ben zo dankbaar dat ik daar een onderdeel van mocht zijn. Trots is iets wat we allebei niet goed kunnen ‘voelen’ echter in dit traject voel ik het in ieder geval volledig voor jou In verband met privacy is de naam en foto gefingeerd (Afbeelding: citaat Loesje)

Richard: Wat wil ik later worden?

Marco Mostert — Tue, 01 Nov 2022 16:20:35 +0000

Wat deed ik? Ik werkte als Procesoperator (VAPRO B) bij een internationale Manufacturing fabriek.

Ik heb kennis gemaakt met Gwen een kwart jaar nadat ik was ziek geworden. Toen duidelijk werd dat ik mijn eigen werk niet meer zou kunnen hervatten en een Spoor 2 traject zou gaan volgen.

De kennismaking verliep uitstekend. Gwen luisterde en had een goede inbreng, straalde ook positiviteit uit. Dit heb ik ervaren als geruststellend. Volgens mijn beleving merkte ze goed op dat ik veel moeite had met het loslaten van de vastigheid die mijn baan mij gaf. Dit was vervolgens ook een rode lijn in mijn gemoedstoestand het daarop volgende jaar en 8 maanden.

Ik heb geluk gehad met Gwen, ze heeft zich voor mij meer ingezet dan ik ooit had kunnen verwachten. Ze heeft mij door een moeilijke tijd heen geholpen, naar een nieuwe uitdaging toe. Waar ik nu al bijna een jaar werk.

Wel een kleine waarschuwing voor de lezer. Ze is streng en vergeet niets. Twee eigenschappen die van onschatbare waarde zijn. Ze is als een spiegel die je ondersteund, begeleid en opbouwt, onmisbaar in een traject dat voor velen pas komt nadat duidelijk wordt dat hun leven drastisch verandert.

Wat ik niet benoemt heb maar niet minder belangrijk is, is hetgeen ik heb opgemerkt, namelijk de vak expertise die viaWMO heeft met betrekking tot hun diensten en vakgebied. Ook hun soft skills zijn uitstekend zoals plannen, structuur, communicatie, aanpassen, probleem oplossen en meer.

Richard werkt nu als telefonisch klantenservicemedewerker voor een grote organisatie in de hotellerie.

Linda: Mijn leven heeft een ommekeer gekregen…

Marco Mostert — Sun, 31 Jul 2022 19:26:22 +0000

Nadat ik 2 jaar in de WIA zat, behandeld ben tegen depressie en diverse trauma’s had verwerkt middels EMDR, kwam ik in contact met ViaWMO. Vanaf het 1^e telefonisch contact werd ik hier gehoord, werd er gekeken naar wat ik wilde met mijn leven, nu alle ellende achter de rug was en ik mezelf weer klaar achtte voor de arbeidsmarkt. Openhartige gesprekken, fijne en bevestigende blikken, eerlijke vragen en altijd heerlijke koffie. Marco en Mariëlle hebben mij van het begin af aan het gevoel gegeven dat het ongetwijfeld goed kwam met mij in een andere baan. En wat hebben ze gelijk gehad! Mijn zelfvertrouwen kwam terug, na een paar aanpassingen op mijn C.V., meerdere assessments die werden afgenomen en later werden verklaard door Gwen, diverse motivaties verder, ben ik aangenomen met een 3 jarige opleiding! Mijn leven heeft een ommekeer gekregen. En zonder ViaWmo was me dat waarschijnlijk niet zo snel gelukt. Ik zal deze fantastische personen gaan missen zodra mijn contract verlengd wordt!

Audrey: Wat wil ik later worden?

Marco Mostert — Thu, 24 Mar 2022 21:16:07 +0000

Wat deed ik? Ik werkte als Learning Support Specialist (IB) en groepsleerkracht en was mede verantwoordelijke voor het zorgsysteem binnen een internationale school.

Gwen, Ik ben er weer en echt mede dankzij jou!!

Na een lastige periode kwam ik in contact met viaWMO. Ik maakte een eerste afspraak met Gwen en er was meteen een klik.

Gwen is een eerlijk, open mens. Ze wist binnen no-time hoe ik in elkaar zit, wat mijn valkuilen maar ook mijn sterke kanten zijn en wat me tegenhield in mijn eigen proces. Ze vraagt door op de juiste momenten, heeft oog voor detail en pikt de belangrijke zaken eruit waar ik zelf nog niet bij stilstond.
Ze is direct, confronteert op een super respectvolle manier en laat je daardoor zelf de groei doormaken die nodig is om verder te komen. Daar komt dan ook nog de nodige humor en zelfspot aan te pas, iets dat ik zeer waardeer in Gwen.

Gwen heeft me laten kennis maken met ACT oefeningen zodat ik ook, op momenten dat het voor mij belangrijk was, kon werken aan ‘mildheid naar mezelf’ en ‘accepteren wat er gebeurt en kiezen hoe je er mee om gaat’.

Ik ben je enorm dankbaar voor je tijd, je energie, je geduld, je luisterend oor en dat je “gewoon jij bent”!!
Je hebt me enorm veel inzichten gegeven over mezelf! Het voelt alsof ik mezelf weer gevonden heb, in een ander jasje en positief kijkend naar de toekomst. Bedankt dat je me geholpen hebt om mijn pad naar herstel te volgen!

Lieve groet, Audrey

Audrey werkt nu als persoonlijk begeleider en regisseur binnen de fysieke gehandicaptenzorg.